کوی خرابات

گريه كن اي دل كه دوست از بر ما مي رود
واي كه از باغ عشق عطر وفا مي رود
زانكه دل تنگ ما جاي دو شادي نبود
تا ز در آمد سهيل و سها مي
رود
 گر چه ز چشمم رود همراه اشك وداع
 مهرعزيزان كجا از دل ما مي رود
خانه ي دلتنگ ما تشنه ي آواي اوست
 آه كه از اين سرا نغمه سرا مي رود
باغ دل ما از او لطف و صفا مي گرفت
حيف كزين بوستان لطف و صفا مي رود
گر چه به ما هر نفس لطف خدا مي رسد